รายชื่อพายุ(ชุดใหม่) ที่ก่อตัวทางมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตกตอนบนและทะเลจีนใต้
กรมอุตุนิยมวิทยา ได้แต่งตั้งคณะกรรมการ กำหนดการออกเสียง ชื่อพายุเป็นภาษาไทย โดยมีนายทวีสิทธิ์
ดำรักษ์ รองอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา ฝ่ายบริหาร เป็นประธานกรรมการฯ และประธานกรรมการฯพร้อม
ด้วยคณะกรรมการฯ ได้ร่วมประชุมเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2543 โดยมีการพิจารณารายชื่อพายุ
และความหมายของชื่อพายุ ซึ่งได้กำหนดใช้เฉพาะกิจการอุตุนิยมวิทยา ให้เข้ากับการออกเสียงของราชบัณฑิตยสถานเพื่อใช้ในราชการ
ซึ่งที่ประชุมฯได้ปรึกษาหารือและแก้ไขเรียบร้อยแล้ว สมควรเผยแพร่ ให้หน่วยงานของรัฐและเอกชนตลอดจนประชาชนทั่วไปได้ทราบโดยทั่วกัน
ในส่วนของประเทศไทย ได้เสนอชื่อพายุชุดใหม่ จำนวน 10 ชื่อ
ได้แก่ พระพิรุณ ทุเรียน วิภา รามสูร เมขลา นิดา มรกต ชบา กุหลาบ และขนุน |
รายชื่อ
140 พายุที่ตั้งตามชื่อของแต่ละประเทศในแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนบนกับทะเลจีนใต้ 14 ประเทศ
กลุ่มแรก |
ประเทศที่ตั้งชื่อ |
I |
II |
III |
IV |
V |
กัมพูชา |
Damrey (ดอมเรย) |
Kong-rey (กองเรย) |
Nakri (นากรี) |
Krovann (กระวาน) |
Sarika (สาริกา) |
จีน |
Longwang (หลงหวาง) |
Yutu (ยู่ทู่) |
Fengshen (ฟงเฉิน) |
Dujuan (ตู้เจี้ยน) |
Haima (ไหหม่า) |
เกาหลีเหนือ |
Kirogi (ไคโรจิ) |
Toraji (โทราจิ) |
Kalmaegi (คัลเมจิ) |
Maemi (เมมิ) |
Meari (มิอะริ) |
ฮ่องกง(จีน) |
Kai-tak (ไคตั๊ก) |
Manyi (มานหยี่) |
Fungwong (ฟองวอง) |
Choiwan (ฉอยหวั่น) |
Maon (หมาง้อน) |
ญี่ปุ่น |
Tembin (เทมบิง) |
Usagi (อุซางิ) |
Kammuri (คัมมูริ) |
Koppu (คอบปุ) |
Tokage (โทะคาเงะ) |
ลาว |
Bolaven (โบลาเวน) |
Pabuk (ปลาบึก) |
Phanfone (พันฝน) |
Kitsana (กฤษณา) |
Nockten (นกกระเต็น) |
มาเก๊า |
Chanchu (จันจู) |
Wutip (หวู่ติ๊บ) |
Vongfong (หว่องฟง) |
Parma (ป้าหม่า) |
Muifa (หมุ่ยฟ้า) |
มาเลเซีย |
Jelawat (เจอลาวัต) |
Sepat (เซอปัต) |
Rusa (รูซา) |
Melor (เมอโลร์) |
Merbok (เมอร์บุก) |
ไมโครนีเซีย* |
Ewiniar (เอวิเนียร์) |
Fitow (ฟิโทว์) |
Sinlaku (ซินลากอ) |
Nepartak (เนพาร์ตัก) |
Nanmadol (นันมาดอล) |
ฟิลิปปินส์ |
Bilis (บิลิส) |
Danas (ดานัส) |
Hagupit (ฮากุปีต) |
Lupit (ลูปีต) |
Talas(ทาลัส) |
เกาหลีใต้ |
Kaemi (เคมี) |
Nari (นารี) |
Changmi (ชังมี) |
Sudal (ซูแดล) |
Noru (โนรู) |
ไทย |
Prapiroon (พระพิรุณ) |
Wipha (วิภา) |
Mekkhala (เมขลา) |
Nida (นิดา) |
Kulab (กุหลาบ) |
สหรัฐอเมริกา |
Maria (มาเรีย) |
Francisco(ฟรานซิสโก) |
Higos (ฮีโกส) |
Omais (โอไมส์) |
Roke (โรคี) |
เวียดนาม |
Soamai (ซาวไม) |
Lekima (เลกีมา) |
|
Conson (โกนเซิน) |
Sonca (เซินกา) |
|
กลุ่มสอง
ประเทศที่ตั้งชื่อ |
I |
II |
III |
IV |
V |
กัมพูชา |
Bopha (โบพา) |
Krosa (กรอซา) |
Maysak (ไมสัก) |
Chanthu (จันทู) |
Nesat (เนสาด) |
จีน |
WuKong (หวู่คง) |
Haiyan (ไห่เยี่ยน) |
Haishen (ไห่เฉิน) |
Dainmu (เตี๋นหมู่) |
Haitang (ไห่ถ่าง) |
เกาหลีเหนือ |
Sonamu (โซนามุ) |
Podul (โพดอล) |
Pongsona (พงโซนา) |
Mindulle (มินดอลเล) |
Nalgae (นาลเก) |
ฮ่องกง(จีน) |
Shanshan (ซานซาน) |
Lingling (เหล่งเหลง) |
Yanyan (ยันยัน) |
Tingting (เถ่งเถง) |
Banyan (บันยัน) |
ญี่ปุ่น |
Yagi (ยางิ) |
Kajiki (คะจิกิ) |
Kujira (คุจิระ) |
Kompasu (คอมปาซุ) |
Washi (วาชิ) |
ลาว |
Xangsane (ช้างสาร) |
Faxai (ฟ้าใส) |
Chanhom (จันทร์หอม) |
Namteun (น้ำเทิน) |
Matsa (มัสยา) |
มาเก๊า |
Bebinca (เบบินคา) |
Vamei (ฮัวเหม่ย) |
Linfa (หลิ่นฟ้า) |
Malou (หม่าโหล) |
Sanvu (ซันหวู่) |
มาเลเซีย |
Rumbia (รุมเบีย) |
Tapah (ตาปาห์) |
Nangka (นังกา) |
Meranti (เมอรันตี) |
Mawar (มาวาร์) |
ไมโครนีเซีย* |
Soulik (ซูลิก) |
Mitag (มิแทก) |
Soudelor (เซาเคโลร์) |
Rananim (รานานิม) |
Guchol (กูโชล) |
ฟิลิปปินส์ |
Cimaron (ซีมารอน) |
Hagibis (ฮากิบิส) |
Imbudo (อิมบุโด) |
Malakas (มาลากัส) |
Talim (ตาลิม) |
เกาหลีใต้ |
Chebi (เชบี) |
Noguri (โนกูรี) |
Koni (โคนี) |
Megi (เมกี) |
Nabi (นาบี) |
ไทย |
Durian (ทุเรียน) |
Rammasun (รามสูร) |
Morakot (มรกต) |
Chaba (ชบา) |
Khanun (ขนุน) |
สหรัฐอเมริกา |
Utor (อูเตอร์) |
Chataan (ชาทาอาน) |
Etau (เอตาว) |
Aere (ฮาเยเรย์) |
Vicente (วีเซนเต) |
เวียดนาม |
Trami (จ่ามี) |
Halong (หะลอง) |
Vamco (หว่ามก๋อ) |
Songda (ซงด่า) |
Saola (ซาวลา) |
หมายเหตุ
1: จากคณะกรรมการพายุไต้ฝุ่น (1999)
2: เริ่มใช้ตั้งแต่
1 มกราคม 2543
* ไมโครนีเซีย เป็นรัฐอิสระ อยู่บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก
เหนือหมู่เกาะอินโดนีเซียที่ตั้งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร
หรือ 0 องศาไปทางเหนือ + 10 องศา หรือบริเวณเส้นละติจูด(เส้นรุ้ง)
ที่ 10 องศาเหนือ
พายุหมุนในเขตร้อน (Tropical
Cyclone) เกิดขึ้นในบริเวณเส้นศูนย์สูตรระหว่าง 23
1/2 องศาเหนือ และ 23
1/2 องศาใต้ บริเวณก่อตัวของพายุ มักจะมีอุณหภูมิของน้ำสูงกว่า
26 องศาเซลเซียส (80 องศาฟาเรนต์ไฮต์) และลมสงบเงียบเป็นเวลานาน
ลักษณะของพายุมีความกดอากาศต่ำ มีเมฆที่ก่อตัวทางตั้ง ตรงศูนย์กลางของพายุจะมีลักษณะกลมหรือว่ากลมรี
เรียกว่าตาพายุ ขนาดเส้นผ่าศุนย์กลางประมาน 50-200 กม.ลมจะสงบเงียบ
ท้องฟ้าโปร่งไม่มีฝน แต่บริเวณรอบๆจะมีลมรุนแรง มีพายุฝนฟ้าคะนอง
กรมอุตุนิยมวิทยา แบ่งความรุนแรงของพายุเขตร้อนเป็น
3 ระดับคือ
1. พายุดีเปรสชั่น (Depression) เป็นพายุกำลังอ่อน
มีความเร็วลมใกล้ศูนย์กลางไม่เกิน 33 น๊อต (62 กม./ชม.)
2. พายุโซนร้อน (Tropical
Storm) พายุปานกลาง
มีความเร้วลมใกล้ศูนย์กลาง ตั้งแต่ 34-63
น๊อต (63-117 กม./ชม.)
3. พายุไต้ฝุ่น (Typhoon) เป็นพายุที่รุนแรงที่สุด
มีความเร็วลมใกล้ศูนย์กลาง ตั้งแต่ 64 น๊อต (118 กม./ชม.)
พายุที่เกิดซีกโลกเหนือ
จะมีลมพัดเข้าหาศูนย์กลางในทิศทวนเข็มนาฬิกา ส่วนพายุในซีกโลกใต้ลมจะพัดเข้าหาศูนย์กลางตามเข็มนาฬิกา
ในหลายท้องที่จะเรียกพายุไม่เหมือนกัน ถ้าเกิดบริเวณทางตะวันตกชองมหาสมุทรแปซิฟิกและบริเวณทั้งหมด
ของมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ จะเรียกว่าใต้ฝุ่น ถ้าเกดในมหาสมุทรแอตแลนติค ทะเลคาร์รีเบียน
อ่าวเม็กซิโก และทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิคเหนือ จะเรียกว่า เฮอริเคน หากเกิดในมหาสมุทรอินเดีย
จะเรียกว่า ไซโคลน แต่บางประเทศจะเรียกชื่อพิเศษออกไปอีก เช่น ออสเตรเลียเรียกว่า
วิลลี่-วิลลี่ ที่ฟิลิปปินส์เรียกว่า บาเกียว การตั้งชื่อพายุเริ่มแรกจะใช้หมายเลข 1,2,3,4,.... แต่ค่อนข้างสับสน
องค์กรอุตุนิยมวิทยาโลกและสมาชิกเลยตั้งชื่อเป็นอักษณโรมันตั้งแต่ตัว A-Z ตามลำดับก่อนหลังตามวันและเวลาเกิดพายุ
และใช้ชื่อผู้หญิง เพื่อจะได้ลดความเกี้ยวกราดลง แต่กลุ่มสตรในอเมริกาได้ประท้วงหาว่าเปรียบผู้หญิงโหดร้าย
เลยมีการตั้งชื่อผู้ชายไปด้วย แต่ในปี พศ. 2543 ได้เกิดระบบตั้งชื่อพายุใหม่โดยใช้ภาษาพื้นเมืองของแต่ละประเทศ
ซึ่งประเทศในแถบแปซิฟิคตอนบนกับทะเลจีนใต้ รวม 14 ประเทศได้ตกลงกับ
องค์กรอุตุนิยมวิทยาโลกตั้งชื่อพายุเอง โดนแต่ละประเทศจะเสนอชื่อมาประเทศละ 10 ชื่อรวม 140 ชื่อ
แล้วแบ่งเป็น 5 กลุ่มๆละ 28 ชื่อ
เมื่อเกิดพายุก็จะใช้ชื่อกลุ่มแรกไปเรื่อยจนหมดจึงใช้กลุ่ม 2 ต่อไป
|
|
|