รายชื่อพายุ(ชุดใหม่) ที่ก่อตัวทางมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตกตอนบนและทะเลจีนใต้ กรมอุตุนิยมวิทยา ได้แต่งตั้งคณะกรรมการ กำหนดการออกเสียง ชื่อพายุเป็นภาษาไทย โดยมีนายทวีสิทธิ์ ดำรักษ์ รองอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา ฝ่ายบริหาร เป็นประธานกรรมการฯ และประธานกรรมการฯพร้อม ด้วยคณะกรรมการฯ ได้ร่วมประชุมเมื่อวันที่  9 พฤษภาคม 2543 โดยมีการพิจารณารายชื่อพายุ และความหมายของชื่อพายุ ซึ่งได้กำหนดใช้เฉพาะกิจการอุตุนิยมวิทยา ให้เข้ากับการออกเสียงของราชบัณฑิตยสถานเพื่อใช้ในราชการ ซึ่งที่ประชุมฯได้ปรึกษาหารือและแก้ไขเรียบร้อยแล้ว สมควรเผยแพร่ ให้หน่วยงานของรัฐและเอกชนตลอดจนประชาชนทั่วไปได้ทราบโดยทั่วกัน ในส่วนของประเทศไทย ได้เสนอชื่อพายุชุดใหม่ จำนวน 10 ชื่อ ได้แก่ พระพิรุณ ทุเรียน วิภา รามสูร เมขลา นิดา มรกต ชบา กุหลาบ และขนุน

รายชื่อ 140 พายุที่ตั้งตามชื่อของแต่ละประเทศในแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนบนกับทะเลจีนใต้ 14 ประเทศ

กลุ่มแรก

ประเทศที่ตั้งชื่อ
I
II
III
IV
V
กัมพูชา
Damrey (ดอมเรย)
Kong-rey (กองเรย)
Nakri (นากรี)
Krovann (กระวาน)
Sarika (สาริกา)
จีน
Longwang (หลงหวาง)
Yutu (ยู่ทู่)
Fengshen (ฟงเฉิน)
Dujuan (ตู้เจี้ยน)
Haima (ไหหม่า)
เกาหลีเหนือ
Kirogi (ไคโรจิ)
Toraji (โทราจิ)
Kalmaegi (คัลเมจิ)
Maemi (เมมิ)
Meari (มิอะริ)
ฮ่องกง(จีน)
Kai-tak (ไคตั๊ก)
Manyi (มานหยี่)
Fungwong (ฟองวอง)
Choiwan (ฉอยหวั่น)
Maon (หมาง้อน)
ญี่ปุ่น
Tembin (เทมบิง)
Usagi (อุซางิ)
Kammuri (คัมมูริ)
Koppu (คอบปุ)
Tokage (โทะคาเงะ)
ลาว
Bolaven (โบลาเวน)
Pabuk (ปลาบึก)
Phanfone (พันฝน)
Kitsana (กฤษณา)
Nockten (นกกระเต็น)
มาเก๊า
Chanchu (จันจู)
Wutip (หวู่ติ๊บ)
Vongfong (หว่องฟง)
Parma (ป้าหม่า)
Muifa (หมุ่ยฟ้า)
มาเลเซีย
Jelawat (เจอลาวัต)
Sepat (เซอปัต)
Rusa (รูซา)
Melor (เมอโลร์)
Merbok (เมอร์บุก)
ไมโครนีเซีย*
Ewiniar (เอวิเนียร์)
Fitow (ฟิโทว์)
Sinlaku (ซินลากอ)
Nepartak (เนพาร์ตัก)
Nanmadol (นันมาดอล)
ฟิลิปปินส์
Bilis (บิลิส)
Danas (ดานัส)
Hagupit (ฮากุปีต)
Lupit (ลูปีต)
Talas(ทาลัส)
เกาหลีใต้
Kaemi (เคมี)
Nari (นารี)
Changmi (ชังมี)
Sudal (ซูแดล)
Noru (โนรู)
ไทย
Prapiroon (พระพิรุณ)
Wipha (วิภา)
Mekkhala (เมขลา)
Nida (นิดา)
Kulab (กุหลาบ)
สหรัฐอเมริกา
Maria (มาเรีย)
Francisco(ฟรานซิสโก)
Higos (ฮีโกส)
Omais (โอไมส์)
Roke (โรคี)
เวียดนาม
Soamai (ซาวไม)
Lekima (เลกีมา)
Bavi(บาหวี่)
Conson (โกนเซิน)
Sonca (เซินกา)


กลุ่มสอง
ประเทศที่ตั้งชื่อ
I
II
III
IV
V
กัมพูชา
Bopha (โบพา)
Krosa (กรอซา)
Maysak (ไมสัก)
Chanthu (จันทู)
Nesat (เนสาด)
จีน
WuKong (หวู่คง)
Haiyan (ไห่เยี่ยน)
Haishen (ไห่เฉิน)
Dainmu (เตี๋นหมู่)
Haitang (ไห่ถ่าง)
เกาหลีเหนือ
Sonamu (โซนามุ)
Podul (โพดอล)
Pongsona (พงโซนา)
Mindulle (มินดอลเล)
Nalgae (นาลเก)
ฮ่องกง(จีน)
Shanshan (ซานซาน)
Lingling (เหล่งเหลง)
Yanyan (ยันยัน)
Tingting (เถ่งเถง)
Banyan (บันยัน)
ญี่ปุ่น
Yagi (ยางิ)
Kajiki (คะจิกิ)
Kujira (คุจิระ)
Kompasu (คอมปาซุ)
Washi (วาชิ)
ลาว
Xangsane (ช้างสาร)
Faxai (ฟ้าใส)
Chanhom (จันทร์หอม)
Namteun (น้ำเทิน)
Matsa (มัสยา)
มาเก๊า
Bebinca (เบบินคา)
Vamei (ฮัวเหม่ย)
Linfa (หลิ่นฟ้า)
Malou (หม่าโหล)
Sanvu (ซันหวู่)
มาเลเซีย
Rumbia (รุมเบีย)
Tapah (ตาปาห์)
Nangka (นังกา)
Meranti (เมอรันตี)
Mawar (มาวาร์)
ไมโครนีเซีย*
Soulik (ซูลิก)
Mitag (มิแทก)
Soudelor (เซาเคโลร์)
Rananim (รานานิม)
Guchol (กูโชล)
ฟิลิปปินส์
Cimaron (ซีมารอน)
Hagibis (ฮากิบิส)
Imbudo (อิมบุโด)
Malakas (มาลากัส)
Talim (ตาลิม)
เกาหลีใต้
Chebi (เชบี)
Noguri (โนกูรี)
Koni (โคนี)
Megi (เมกี)
Nabi (นาบี)
ไทย
Durian (ทุเรียน)
Rammasun (รามสูร)
Morakot (มรกต)
Chaba (ชบา)
Khanun (ขนุน)
สหรัฐอเมริกา
Utor (อูเตอร์)
Chataan (ชาทาอาน)
Etau (เอตาว)
Aere (ฮาเยเรย์)
Vicente (วีเซนเต)
เวียดนาม
Trami (จ่ามี)
Halong (หะลอง)
Vamco (หว่ามก๋อ)
Songda (ซงด่า)
Saola (ซาวลา)

หมายเหตุ  
1: จากคณะกรรมการพายุไต้ฝุ่น (1999)
2:
เริ่มใช้ตั้งแต่ 1 มกราคม 2543

* ไมโครนีเซีย เป็นรัฐอิสระ อยู่บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก เหนือหมู่เกาะอินโดนีเซียที่ตั้งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร หรือ 0 องศาไปทางเหนือ + 10 องศา หรือบริเวณเส้นละติจูด(เส้นรุ้ง) ที่ 10 องศาเหนือ

          พายุหมุนในเขตร้อน (Tropical Cyclone) เกิดขึ้นในบริเวณเส้นศูนย์สูตรระหว่าง 23 1/2 องศาเหนือ และ 23 1/2 องศาใต้ บริเวณก่อตัวของพายุ มักจะมีอุณหภูมิของน้ำสูงกว่า 26 องศาเซลเซียส (80 องศาฟาเรนต์ไฮต์) และลมสงบเงียบเป็นเวลานาน ลักษณะของพายุมีความกดอากาศต่ำ มีเมฆที่ก่อตัวทางตั้ง ตรงศูนย์กลางของพายุจะมีลักษณะกลมหรือว่ากลมรี เรียกว่าตาพายุ ขนาดเส้นผ่าศุนย์กลางประมาน 50-200 กม.ลมจะสงบเงียบ ท้องฟ้าโปร่งไม่มีฝน แต่บริเวณรอบๆจะมีลมรุนแรง มีพายุฝนฟ้าคะนอง

กรมอุตุนิยมวิทยา แบ่งความรุนแรงของพายุเขตร้อนเป็น 3 ระดับคือ

1. พายุดีเปรสชั่น (Depression) เป็นพายุกำลังอ่อน มีความเร็วลมใกล้ศูนย์กลางไม่เกิน 33 น๊อต (62 กม./ชม.)
2. พายุโซนร้อน (Tropical Storm) พายุปานกลาง มีความเร้วลมใกล้ศูนย์กลาง ตั้งแต่ 34-63 น๊อต (63-117 กม./ชม.)
3. พายุไต้ฝุ่น (Typhoon) เป็นพายุที่รุนแรงที่สุด มีความเร็วลมใกล้ศูนย์กลาง ตั้งแต่ 64 น๊อต (118 กม./ชม.)  

          พายุที่เกิดซีกโลกเหนือ จะมีลมพัดเข้าหาศูนย์กลางในทิศทวนเข็มนาฬิกา ส่วนพายุในซีกโลกใต้ลมจะพัดเข้าหาศูนย์กลางตามเข็มนาฬิกา ในหลายท้องที่จะเรียกพายุไม่เหมือนกัน ถ้าเกิดบริเวณทางตะวันตกชองมหาสมุทรแปซิฟิกและบริเวณทั้งหมด ของมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ จะเรียกว่าใต้ฝุ่น ถ้าเกดในมหาสมุทรแอตแลนติค ทะเลคาร์รีเบียน อ่าวเม็กซิโก และทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิคเหนือ จะเรียกว่า เฮอริเคน หากเกิดในมหาสมุทรอินเดีย จะเรียกว่า ไซโคลน แต่บางประเทศจะเรียกชื่อพิเศษออกไปอีก เช่น ออสเตรเลียเรียกว่า วิลลี่-วิลลี่ ที่ฟิลิปปินส์เรียกว่า บาเกียว การตั้งชื่อพายุเริ่มแรกจะใช้หมายเลข 1,2,3,4,.... แต่ค่อนข้างสับสน องค์กรอุตุนิยมวิทยาโลกและสมาชิกเลยตั้งชื่อเป็นอักษณโรมันตั้งแต่ตัว A-Z ตามลำดับก่อนหลังตามวันและเวลาเกิดพายุ และใช้ชื่อผู้หญิง เพื่อจะได้ลดความเกี้ยวกราดลง แต่กลุ่มสตรในอเมริกาได้ประท้วงหาว่าเปรียบผู้หญิงโหดร้าย เลยมีการตั้งชื่อผู้ชายไปด้วย แต่ในปี พศ. 2543 ได้เกิดระบบตั้งชื่อพายุใหม่โดยใช้ภาษาพื้นเมืองของแต่ละประเทศ ซึ่งประเทศในแถบแปซิฟิคตอนบนกับทะเลจีนใต้ รวม 14 ประเทศได้ตกลงกับ องค์กรอุตุนิยมวิทยาโลกตั้งชื่อพายุเอง โดนแต่ละประเทศจะเสนอชื่อมาประเทศละ 10 ชื่อรวม 140 ชื่อ แล้วแบ่งเป็น 5 กลุ่มๆละ 28 ชื่อ เมื่อเกิดพายุก็จะใช้ชื่อกลุ่มแรกไปเรื่อยจนหมดจึงใช้กลุ่ม 2 ต่อไป